Παρασκευή 18 Μαΐου 2012

Summertime and the Living is Cheesy


Ή αλλιώς
Μια αφράτη για το Κακοκαίρι θα’μαι κι εγώ

Κάθε χρόνο τα ίδια…
Αφφφόρητη ζέστη-καζάνι-καήλα (όχι ο Βασιλάκης… τι να κάμει αυτή η ψυχή;), μπίχλλλα-ιδρωτίλλλα-βανίλλλα (υποβρύχιο), ήλιος-γκαβωμάρα-καρκινιά, uber-πηγμένες παραλίες-θείες Λίες (ναι, των Ημίζ), λιωμένο παγωτό κολλάει στο χέρι-στο πόδι-στον εγκέφαλο, κορμιά carrotenί προς σκατί ανοιχτό, βυζιά-κώλοι-μπρατσόνια-μπούτια-κοιλιές, εκλείψεις δίχως τύψεις και, φυσικά, τα μυαλά στα κάγκελα-φάσκελα-ela under my umbrella […] Το τελευταίο ίσως περιγράφει το πιο βλακώδες απ’ όλα, όχι η umbrella βρε, οι ανθρωπάκηδες (η χρήση αυτής της λέξης είναι για λόγους ευκολίας) που έχουν την τάση –μόλις μπαίνει η άνοιξη ακόμη– να χάνουν το μυαλό τους (εξού και τα μυαλά στα κάγκελα). ΟΚ, θα μου πεις: «γιατί το χειμώνα είναι στα συγκαλά τους;» και θα έχεις και δίκαιο, αλλά το Κακοκαίρι η βλακεία είναι στο φυσικό της περιβάλλον, είναι πιο θεατράλ και αλκοολική, πήζει βρίζει Thin Lizzy και Whiskey in the Jar-oh!

Έχει πολύ ενδιαφέρον να παρατηρήσει κανείς πόσο έντονα και απότομα αλλάζει η διάθεση των ανθρωπακιδίων, είναι τόσο τραβηγμένο που είμαι σίγουρη πως δεν είναι τόσο η καλοκαιρία, όσο η επιστήθια συνήθεια, η μόδα μάδα φάκα, το παλιό μου “βαλτό”, το απ’ αυτό το αποδεκτό, το γαμάουα και το χαλάουα, το διακοπτάκι που σταματά την παροχή οξυγόνου στον εγκέφαλο, ο ζομπισμός, ο φωτισμός, η Larousse Britannica και ο Καμπαμαρού (;;)! Βέβαια, όλη αυτή η κατάσταση δεν είναι παρά μια προέκταση της δεσπόζουσας “θεωρίας των προβάτων”, όχι πως δε γουστάρει Κακοκαίρι for real το έθνος των ανθρωπάκηδων, αλλά όσο να πεις το ένα ανθρωπάκι παρασύρει τ’ άλλο και τα δυο τον Αίσωπο.  Γιατί φίλε, αν δε κόβεις φλέβα για Κακοκαίρι, Beach Bar  και παραλία (εκτός από τον Λευτέρη, τον Almodovar και την Princess Leia) είσαι φλώρος, παρίας και περίεργος, τελεία.

Η μάζα δεν αλλάζει… επιβιώνει ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες. Η μάζα είναι μια τεθωρακισμένη κατσαρίδα που κάνει τεθλασμένη ηλιοθεραπεία και πετά κουνουπίδια και αστικά σε θάλασσες και ακτές. Η μάζα είναι trendy σαν τη Λίτσα και σφίγγει γλουτό-μέγγενη σε γυμναστήρια γυμνηστώνε όπου κάνει πεντικιούρ ο Γκαστόνε στον Μπάγκς Μπάνι. Α ρε Sarah-Marah και το Κακό Συναπάντημα (ναι η μπάντα)… και μιας που τους θυμήθηκα, πόσο μου κολλάει, ναι! Αυτό θα κάνω:
Θ’ ανέβω σε μια Μπανανιά και θ’ αρχίσω να τρώω μπανάνες. Καλύτερα στη Μπανανιά κι ας τρώω μόνο μπανάνες!


From Hell >8[